ΑΔΑΣΜΟΛΟΓΗΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ

1988

Λίγα ιστορικά στοιχεία

Η ιστορία με τα αναπηρικά αυτοκίνητα άρχισε το 1976, όταν με τον νόμο 490 καθιερώθηκε η εισαγωγή αυτοκινήτων με ατέλεια για του ανάπηρους πολέμου. Πέρασαν πάνω από δέκα χρόνια, ώσπου οι πιέσεις κάποιων κατηγοριών αναπήρων, που ήταν οργανωμένοι σε Συλλόγους και Σωματεία, άρχισαν να αποδίδουν καρπούς.

Οι οργανωμένες λοιπόν πιέσεις των Συλλόγων των τυφλών, των παραπληγικών και των κινητικά αναπήρων, είχαν ως αποτέλεσμα να ισχύσει και γι’ αυτές τις κατηγορίες αναπήρων η αγορά αυτοκινήτου με ατέλεια. Τον Αύγουστο του 1988 αρχίζει η εφαρμογή του Νόμου 1798 που αναφέρει ότι οι σχετικές κατηγορίες αναπήρων, μπορούν να αγοράσουν αυτοκίνητο χωρίς να πληρώσουν τα τέλη ταξινόμησης, όπως οριζόταν και στον Νόμο 490 για τους αναπήρους πολέμου.

Έτσι λοιπόν, το αυτοκίνητο που μπορούσαν να αγοράσουν, έπρεπε να είναι έως 1650 κυβικά εκατοστά. Κατ’ εξαίρεση, κινητικά ανάπηροι άνω των 18 ετών, που είχαν ποσοστό αναπηρίας 100%, μπορούσαν να πάρουν αυτοκίνητο με κυλινδρισμό κινητήρα μέχρι 2000 κυβικά εκατοστά.

Από το 1988 άνοιξε ο δρόμος για τα αναπηρικά αυτοκίνητα για ορισμένες κατηγορίες αναπήρων. Απόφαση απόλυτα δίκαιη για τις κατηγορίες αναπήρων που αναφέρονται παραπάνω αλλά και για τις υπόλοιπες που ακολούθησαν στα επόμενα χρόνια, μεταξύ των οποίων ήταν και η Μεσογειακή Αναιμία.

Ο Νόμος 1798

δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης

Νο 166, στις 11 Αυγούστου 1988

Το άρθρο του νόμου αναφέρει τρεις κατηγορίες αναπήρων που δικαιούνται αυτοκίνητο με ατέλεια: τους ανάπηρους με πλήρη παράλυση των κάτω άκρων, τους ανάπηρους με σοβαρή κινητική αναπηρία και με ποσοστό αναπηρίας όχι μικρότερο του 67%, και τέλος τους τυφλούς με ολική τύφλωση. Επίσης έδινε το δικαίωμα και σε εκείνους που ασκούσαν την γονική μέριμνα σε ανήλικους ανάπηρους.

Εκείνη την εποχή, το ποσοστό αναπηρίας το διαπίστωνε η Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή του Στρατού, σύμφωνα με τον νόμο για τα αυτοκίνητα των αναπήρων πολέμου. Αργότερα, με υπουργικές αποφάσεις, η διαπίστωση γινόταν από τις Υγειονομικές Επιτροπές των Νομαρχιών.

Το πώς και γιατί καθορίστηκαν τα 1650 κυβικά εκατοστά ως όριο κυλινδρισμού κινητήρα, είναι κάτι που μπορεί να έχει σημασία για τους ιστορικούς. Το βέβαιο είναι ότι είναι μια καλή κατηγορία αυτοκινήτων, με επιπρόσθετο πλεονέκτημα ότι τα κυβικά μπορούν να αυξηθούν έως τα 2000, χωρίς ιδιαίτερη οικονομική επιβάρυνση.

ΜΑΡΤΙΟΣ 1990

Προστίθεται και η Μεσογειακή Αναιμία

Ο Νόμος 1882 που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 43 της 23 Μαρτίου 1990, είναι εκείνος που αναφέρει και την Μεσογειακή Αναιμία ως κατηγορία αναπήρων που έχουν δικαίωμα στην απόκτηση «αδασμολόγητου αυτοκινήτου», όπως επικράτησε να λέγεται. Για την εποχή εκείνη, η απαλλαγή από κάποιους φόρους ήταν σημαντική και εξακολουθεί να είναι μια αρκετά σημαντική απαλλαγή και σήμερα, που η απόκτηση αυτοκινήτου έχει γίνει πιο εύκολη.

Έτσι λοιπόν, στο άρθρο 23 του νόμου, προστέθηκε και άλλη μια παράγραφος, όπου αναφέρονταν και κάποιες άλλες κατηγορίες αναπήρων, μεταξύ των οποίων και οι πάσχοντες από Μεσογειακή Αναιμία. Όχι όμως και οι πάσχοντες από Δρεπανοκυτταρική και Μικροδρεπανοκυτταρική Νόσο, όπως ήταν το ζητούμενο και από αυτή την κατηγορία, μια και εντάσσονται στην γενικότερη κατηγορία των αιμοσφαιρινοπαθειων, όπως η Μεσογειακή Αναιμία. Η λύση δόθηκε το 2006. Λεπτομέρειες στο ειδικό κεφάλαιο γι’ αυτό το θέμα.

Το αυτοκίνητο που μπορούσαμε να πάρουμε ήταν έως 1650 κυβικά εκατοστά, σύμφωνα με εκείνον τον νόμο, αλλά τα πράγματα άλλαξαν ως προς τα κυβικά, αργότερα με νέα νομοθετική ρύθμιση το 1999.

Και μεγαλύτερου κυβισμού

Με τον Νόμο 2753 (ΦΕΚ249/17 Νοεμβρίου 1999) άλλαξε το καθεστώς των 1650 κυβικών, μια και στο άρθρο 16 του παραπάνω νόμου αναφέρεται ότι: «Οι ανάπηροι Έλληνες πολίτες που απαλλάσσονται από την καταβολή του τέλους ταξινόμησης για επιβατικό αυτοκίνητο μέχρι 1650 κυβικά εκατοστά ή μέχρι 2000 κυβικά εκατοστά, κατά περίπτωση, με βάση τις ισχύουσες διατάξεις, μπορούν να παραλαμβάνουν επιβατικό αυτοκίνητο μεγαλύτερου κυβισμού, με την καταβολή ποσοστού 30% για τα πάνω από 1650 κυβικά εκατοστά και μέχρι 2000 κυβικά εκατοστά και 58% για τα πάνω από 2000 κυβικά εκατοστά αυτοκίνητα, του αναλογούντος στα αυτοκίνητα αυτά ακέραιου συντελεστή τέλους ταξινόμησης.»

Να σημειώσουμε τέλος, ότι αναφερόταν ρητά το αυτοκίνητο να είναι αντιρρυπαντικής τεχνολογίας. Σήμερα, όλα τα αυτοκίνητα είναι με καταλύτη, αλλά ας θυμόμαστε και αυτή την λεπτομέρεια.

Ο Νόμος 1882 δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 43 στις 23 Μαρτίου 1990 και στην παράγραφο 2 του άρθρου 23, υπάρχει και η Μεσογειακή Αναιμία ανάμεσα σε άλλες κατηγορίες αναπήρων, που μπορούν να αγοράσουν αυτοκίνητα με ατέλεια.

Επίσης, αναφέρονταν ότι το ποσοστό αναπηρίας θα καθορίζεται με βάση τον πίνακα του άρθρου 33 και την παράγραφο 2 του άρθρου 34 του νόμου 1813/1988 (ΦΕΚ Α΄ 243).

Στο ίδιο άρθρο αναφέρεται ότι με κοινή απόφαση των υπουργών Οικονομικών και Υγείας, καθορίζονται οι Υγειονομικές Επιτροπές ή τα όργανα που θα έχουν αρμοδιότητα για την εξέταση των αναπήρων.

Ο Νόμος 2753 δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 249 στις 17 Νοεμβρίου 1999 και αναφέρεται στα κυβικά εκατοστά.

Τα δικαιολογητικά που απαιτούνται

Τον Μάρτιο 1999 όπως προαναφέραμε προστέθηκε η Μεσογειακή Αναιμία, και τρεις μήνες αργότερα καθορίστηκαν τα απαραίτητα δικαιολογητικά που πρέπει να συγκεντρώσουν οι ενδιαφερόμενοι.

Τα δικαιολογητικά είναι απαραίτητα για να εκδοθεί η σχετική γνωμάτευση για την πάθηση και του ποσοστού αναπηρίας του ενδιαφερόμενου, από την Πρωτοβάθμια Υπηρεσιακή Υγειονομική Επιτροπή της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης του τόπου κατοικίας του. Οι ενέργειες που πρέπει να γίνουν είναι οι εξής:

Α) Ο ενδιαφερόμενος πρέπει να πάρει μια βεβαίωση από την Μονάδα Μεσογειακής Αναιμίας του νοσοκομείου που μεταγγίζεται και παρακολουθείται, που να βεβαιώνει ότι πάσχει από την πάθηση. Θα αναγράφεται ότι η βεβαίωση εκδίδεται για «ατελή εισαγωγή επιβατικού αυτοκινήτου». Η υπογραφή του διευθυντή/ντριας της Μονάδας θα είναι επικυρωμένη από τις διοικητικές υπηρεσίες του νοσοκομείου.

Β) Με την βεβαίωση αυτή στο χέρι, θα πρέπει να κλειστεί μια ημερομηνία εξέτασης με την Υγειονομική Επιτροπή της Νομαρχίας που ανήκει ο ενδιαφερόμενος. Στην καθορισμένη ημερομηνία, ο ενδιαφερόμενος παρουσιάζεται στην ομάδα των γιατρών που απαρτίζουν την Υγειονομική Επιτροπή, οι οποίοι και γνωματεύουν για την πάθηση και εκδίδουν την σχετική γνωμάτευση.

Γ) Με την γνωμάτευση της Υγειονομικής Επιτροπής της Νομαρχίας στο χέρι, που θα αναγράφεται η πάθηση και το ποσοστό αναπηρίας 67%, έχει συμπληρωθεί ο κύκλος των εγγράφων που απαιτούνται για την αγορά αναπηρικού αυτοκινήτου. Με την γνωμάτευση αυτή, ο ενδιαφερόμενος μπορεί να πάει σε οποιονδήποτε έμπορο αυτοκινήτων, ο οποίος και αναλαμβάνει τα υπόλοιπα. Καλά χιλιόμετρα.

Τα δικαιολογητικά

Τα δικαιολογητικά που απαιτούνται για την έκδοση της γνωμάτευσης της Υγειονομικής Επιτροπής, καθορίστηκαν με την υπουργική απόφαση Γ4α/Φ15/1078 που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ381/25 Ιουνίου 1990.

Η οδήγηση του αυτοκινήτου

Το αυτοκίνητο που έχει αγοραστεί με τις διατάξεις ατέλειας των αναπήρων, μπορεί να οδηγείται και από άλλα πρόσωπα (ένα ή δυο) εκτός του αναπήρου, που ορίζονται από τον ίδιο. Να σημειώσουμε ότι παλιότερα είχαν παρατηρηθεί κάποιοι έλεγχοι και επιβολή προστίμων έως και 100.000 δρχ. όταν υπήρχαν ακόμα οι δραχμές, όταν το αυτοκίνητο το οδηγούσε άλλος εκτός του δικαιούχου.

Με τον Νόμο 2873 (ΦΕΚ285Α΄/28-12-2000) ρυθμίστηκε ο τρόπος οδήγησης των αυτοκινήτων των αναπήρων και ορίζεται ότι: η οδήγηση του αυτοκινήτου του αναπήρου επιτρέπεται από τα πρόσωπα που έχει ορίσει, χωρίς να επιβαίνει ο ίδιος, αν και συνιστάται τελωνειακή παράβαση και επιβολή προστίμου, όταν γίνεται εντός των ορίων του νομού της μόνιμης κατοικίας του. Αν η οδήγηση του αυτοκινήτου χωρίς την παρουσία του, γίνεται εκτός των ορίων του νομού της μόνιμης κατοικίας του, δεν επιβάλλεται το πρόστιμο εφόσον αποδεικνύεται ότι η οδήγηση οφείλεται σε εξαιρετικές ή επείγουσες περιστάσεις ή ότι έγινε αποκλειστικά και μόνο για λόγους εξυπηρέτησης των άμεσων αναγκών του.

Όταν ο δικαιούχος είναι ανήλικος, στην άδεια του αυτοκινήτου αναγράφονται τα ονόματα και των δυο γονιών, οπότε έχουν το δικαίωμα οδήγησης του αυτοκινήτου, με τις προϋποθέσεις που αναφέρονται παραπάνω.

Μεταβίβαση του αυτοκινήτου

Το δικαίωμα αγοράς αυτοκινήτου με ατέλεια, έχει καθοριστεί να είναι μοναδικό για μια 7ετία. Μόνο μετά την παρέλευση της 7ετίας έχουμε το δικαίωμα αγοράς νέου αυτοκινήτου με ατέλεια.

Σε περίπτωση που το αυτοκίνητο πάψει να χρησιμοποιείται για τις ανάγκες του ανάπηρου, για οποιονδήποτε λόγο, πρέπει μέσα σε έξι (6) μήνες να καταβληθούν οι οφειλόμενοι φόροι ή να μεταβιβαστεί σε άλλο πρόσωπο δικαιούχο ατέλειας.

Μετά την πάροδο πέντε (5) ετών, το αυτοκίνητο μπορεί να μεταβιβαστεί αφού καταβληθεί το 30% του αναλογούντος τέλους ταξινόμησης, μετά την έγκριση του αρμόδιου τελωνείου. Το θέμα της μεταβίβασης καθορίζεται από τον Νόμο 2682 (ΦΕΚ16/8 Φεβρουαρίου 1999).

Η αντικατάσταση κινητήρα

Στον ίδιο Νόμο καθορίζεται και το θέμα της αντικατάστασης του κινητήρα με άλλον μεγαλύτερου κυλινδρισμού από το όριο που προβλέπεται για την απαλλαγή, ανεξάρτητα από τον χρόνο αντικατάστασης. Σ’ αυτή την περίπτωση, καταβάλλεται ολόκληρο το τέλος ταξινόμησης με βάση τις διατάξεις που ισχύουν κατά τον χρόνο έκδοσης της νέας άδειας κυκλοφορίας.

Και οι πάσχοντες από Δρεπανοκυτταρική

και Μικροδρεπανοκυτταρική Νόσο

Όπως γράψαμε και στην αρχή, αίτημα των πασχόντων από Δρεπανο- και Μικροδρεπανοκυτταρική Νόσο ήταν η απόκτηση αυτοκινήτου με ατέλεια. Έγινε πραγματικότητα μετά την δημοσίευση του Νόμου 3402 στο ΦΕΚ 258α΄/17-10-2005, περί «Αναδιοργάνωσης του συστήματος αιμοδοσίας και λοιπές διατάξεις».

Στο άρθρο 17 αναφέρεται ότι «οι μορφές αναιμίας δρεπανοκυτταρική και μικροδρεπανοκυτταρική, ισοδυναμούν ως προς τα ιατρικά και κοινωνικά προβλήματα που προκαλούν στους πάσχοντες, προς την ομόζυγη μεσογειακή αναιμία και οι πάσχοντες τυγχάνουν των ευεργετημάτων και απολαμβάνουν κατά νόμο όσοι πάσχουν από ομόζυγη μεσογειακή αναιμία.»

Με εγκύκλιο του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών και ειδικότερα της Γενικής Διεύθυνσης Τελωνείων (Αρ.Πρωτ. Δ.458/70/Α0018-14 Μαρτίου 2006) που υπογράφει ο αρμόδιος υφυπουργός καθορίζεται ότι:

«Η Επιτροπή Μεσογειακής Αναιμίας του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας με το αριθμ. 18560/15-2-06 έγγραφο της αποφαίνεται ότι οι μορφές δρεπανοκυτταρικής και μικροδρεπανοκυτταρικής αναιμίας από πλευράς ιατρικών και κοινωνικών προβλημάτων, ισοδυναμούν προς την ομόζυγη Μεσογειακή Αναιμία και επομένως πρέπει να τύχουν των ίδιων ευεργετημάτων καθώς και τις αλλαγές στην τρέχουσα πρακτική για την αναγνώριση της νόσου. Έχοντας υπόψη τα παραπάνω σας γνωρίζουμε ότι, οι πάσχοντες από δρεπανοκυτταρική και μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία μπορούν να υπαχθούν σης διατάξεις του άρθρου 23 του ν. 1882/90, προκειμένου να παραλαμβάνουν επιβατικό αυτοκίνητο με απαλλαγή από το τέλος ταξινόμησης, με την τήρηση των οδηγιών που ισχύουν και εφαρμόζονται για τις άλλες κατηγορίες δικαιούχων ατέλειας αναπήρων.»

Έτσι, όλες οι κατηγορίες αιμοσφαιρινοπαθειών υπάγονται στις διατάξεις του νόμου για την απόκτηση αυτοκινήτου με ατέλεια. Βέβαια, οι πάσχοντες από Δρεπανοκυτταρική και Μικροδρεπανοκυτταρική Νόσο θα είναι καλό να έχουν και φωτοαντίγραφο της εγκυκλίου, για να διευκολύνουν τις υπηρεσίες των Υγειονομικών Επιτροπών της κάθε Νομαρχίας.

Πέρασε μια 7ετία;

Καιρός για νέο

αδασμολόγητο αυτοκίνητο

Το 1990 ήταν η χρονιά που προστέθηκε η Μεσογειακή Αναιμία στις άλλες κατηγορίες ΑμεΑ που δικαιούνται αδασμολόγητο αυτοκίνητο. Όπως ήταν επόμενο, οι περισσότεροι άρχισαν να αγοράζουν και σε ένα διάστημα λίγων μηνών, σχεδόν όλοι οι δικαιούχοι θαλασσαιμικοί είχαν το αδασμολόγητο αυτοκίνητο τους.

Ο χρόνος όμως κυλάει γρήγορα, και η δεκαετία πέρασε και έφτασε ο καιρός του ενδιαφέροντος για νέο αδασμολόγητο αυτοκίνητο. Οι ενδιαφερόμενοι λοιπόν είναι πολλοί, και γι’ αυτό τα παρακάτω είναι περισσότερο από χρήσιμα, για όσους θέλουν να αλλάξουν το παλιό τους αυτοκίνητο.

Η υπηρεσία που υπάρχουν όλοι οι φάκελοι, δηλαδή το αρχείο των αναπηρικών αυτοκινήτων όλης της χώρας, βρίσκεται στην Διεύθυνση Τελωνείων Αττικής, στον Πειραιά. Απλά ενημερωτικά το αναφέρουμε για να γνωρίζετε ότι η αίτηση σας στο τελωνείο της περιοχής σας θα περάσει πρώτα από εκεί και στη συνέχεια θα γυρίσει πίσω. Διαβάστε όμως, τις οδηγίες που γράφουμε παρακάτω και ακολουθήστε τις κατά γράμμα.

Η διαδικασία αποδέσμευσης

Στην ορολογία που χρησιμοποιούν στο Τελωνείο, ο όρος «αποδέσμευση» σημαίνει τον αποχαρακτηρισμό του παλιού σας αυτοκινήτου, για να μπορέσετε στη συνέχεια να αγοράσετε νέο «αδασμολόγητο» αυτοκίνητο. Για την αποδέσμευση του παλιού σας αυτοκινήτου θα πρέπει να γνωρίζεται που είναι το Τελωνείο της περιοχής σας. Για την Αττική, η Διεύθυνση Τελωνείων είναι στον Πειραιά, στην πλατεία Αγίου Νικολάου. Για την αποδέσμευση λοιπόν του αυτοκινήτου σας, θα ακολουθήσετε την παρακάτω διαδικασία, με την σειρά:

1)Πηγαίνετε στο Τελωνείο της περιοχής σας, μαζί με το αυτοκίνητο σας. Ο αρμόδιος υπάλληλος του Γραφείου Αναπηρικών Αυτοκινήτων θα σημειώσει σε κάποια έντυπα, τα νούμερα της μηχανής και του πλαισίου, για να διαπιστώσει ότι δεν έχει γίνει αλλαγή κινητήρα.

2)Στη συνέχεια, πηγαίνετε στη Διεύθυνση Συγκοινωνιών που είναι ο φάκελος του αυτοκινήτου, για να καταθέσετε τις πινακίδες και την άδεια κυκλοφορίας.

3)Αφού καταθέσετε πινακίδες και άδεια, παίρνετε μια βεβαίωση από την Διεύθυνση Συγκοινωνιών και πηγαίνετε πάλι στο Τελωνείο.

4)Από το Τελωνείο θα εκδοθεί μια απόφαση αποδέσμευσης, θα την πάρετε και θα πάτε πάλι στην Διεύθυνση Συγκοινωνιών που ανήκει το παλιό σας αυτοκίνητο, όπου θα εκδοθεί νέα άδεια κυκλοφορίας, αλλά με τα ίδια νούμερα κυκλοφορίας του παλιού σας αυτοκινήτου.

5) Από το Τελωνείο, μαζί με την απόφαση αποδέσμευσης, θα πάρετε ένα αντίγραφο της ιατρικής γνωμάτευσης όπου φαίνεται ότι είσαστε δικαιούχος αναπηρικού αυτοκινήτου. Μ’ αυτή την ιατρική γνωμάτευση μπορείτε να πάτε σε οποιαδήποτε αντιπροσωπεία για να αγοράσετε νέο αυτοκίνητο, αναπηρικό για άλλη μια επταετία.

Τι ίσχυε πριν την κατάργηση

του τεκμηρίου του αυτοκινήτου

Καλό είναι να γνωρίζουμε τι ίσχυε πριν την κατάργηση του τεκμηρίου, γιατί στη χώρα που ζούμε όλα είναι πιθανά και όλα αλλάζουν …προς το χειρότερο. Για τα αναπηρικά αυτοκίνητα, ως προς το θέμα των τεκμηρίων, υπήρχε ο Νόμος 3323/55, άρθρο 5, παράγραφο 6, καθώς και ο πρόσφατος Νόμος 2258/1994, που καθόριζε ότι το τεκμήριο προσδιορισμού της ετήσιας δαπάνης, δεν εφαρμόζεται προκειμένου για τεκμαρτή δαπάνη η οποία προέκυπτε βάσει επιβατικού αυτοκινήτου ιδιωτικής χρήση αναπήρου, το οποίο είχε απαλλαγή από τα τέλη κυκλοφορίας.

Συνεπώς, το τεκμήριο του αυτοκινήτου «δεν έπιανε» τον φορολογούμενο, έπρεπε όμως και εξακολουθεί να είναι υποχρεωτική η αναγραφή του στην φορολογική δήλωση. Η παράλειψη της αναγραφής του, είναι άνευ ιδιαίτερης σημασίας και δεν υπήρχε περίπτωση επιβολής προστίμου, γιατί όπως ορθά αναφερόταν σε διάταξη του Υπουργείου Οικονομικών, το αυτοκίνητο των αναπήρων δεν ασκεί επίδραση στο φορολογητέο εισόδημα.

Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει στη φορολογική σας δήλωση να αναγράφεται η κατοχή αναπηρικού αυτοκινήτου, με την σχετική σημείωση ότι είναι αναπηρικό, μια και πρέπει να είμαστε πάντα ειλικρινείς με τα περιουσιακά μας στοιχεία.

ΤΕΛΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Είναι γνωστό ότι τα αναπηρικά αυτοκίνητα απαλλάσσονται από τα τέλη κυκλοφορίας. Είναι άλλο ένα ευεργέτημα υπέρ των αναπήρων και αφορά και τους θαλασσαιμικούς που έχουν αναπηρικό αυτοκίνητο.

Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι ο Νόμος 1798/1988 καθορίζει τα των μειωμένων τελών κυκλοφορίας των αναπηρικών αυτοκινήτων. Υπάρχει όμως και ο Νόμος 1882/1990 αλλά και η υπουργική απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών 1133/21-10-05, που αναφέρει ότι δικαιούμεθα απαλλαγή από τα τέλη κυκλοφορίας, είτε έχουμε αγοράσει αυτοκίνητο με ατέλεια είτε όχι. Δηλαδή, αν έχετε αγοράσει ένα αυτοκίνητο και δεν το έχετε δηλώσει ως αναπηρικό, μπορείτε να πληρώνετε μειωμένα τέλη κυκλοφορίας (μόνο 3 ευρώ αυτή την εποχή) αν καταθέσετε στη Εφορία γνωμάτευση της Α΄βάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής όπου θα φαίνεται το ποσοστό αναπηρίας και η πάθηση και εκδοθεί σχετική απόφαση από τον έφορο. Η μόνο προϋπόθεση είναι να έχει ο θαλασσαιμικός στην πλήρη κυριότητα του (100%) το αυτοκίνητο και φυσικά, να μην έχει στην κατοχή του άλλο αναπηρικό αυτοκίνητο.

Υπάρχει και η περίπτωση να μην γνωρίζουν οι υπάλληλοι της δικής σας Εφορίας όλα τα παραπάνω, γι’ αυτό μπορείτε να τους λέτε να παίρνουν πληροφορίες από τον Τομέα τελών και ειδικών φόρων της Διεύθυνσης Φορολογίας του Υπουργείου Οικονομικών.

ΔΕΛΤΙΟ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ

«Α.μεΑ.»

Όσοι έχουν αναπηρικό αυτοκίνητο δικαιούνται να προμηθευτούν από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Τομέα Μεταφορών και Επικοινωνιών των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων, το Δελτίο Στάθμευσης Ατόμων με Αναπηρία. Το Δελτίο διαρκεί όσο και η άδεια οδήγησης του ενδιαφερόμενου και ανανεώνεται μαζί με την άδεια, αφού προσκομιστούν τα απαραίτητα δικαιολογητικά.

Τα δικαιολογητικά είναι: αίτηση, φωτοαντίγραφο της άδειας κυκλοφορίας του αυτοκινήτου όπου φαίνεται ότι είναι αναπηρικό, φωτοαντίγραφο της άδειας οδήγησης, και δυο έγχρωμες φωτογραφίες.

Το Δελτίο έχει ύψος 106mm και πλάτος 148mm και πρέπει να μπαίνει στο μπροστινό παρμπρίζ, για να φαίνεται από τους ελέγχους. Με το Δελτίο μπορείτε να σταθμεύετε σε χώρους ειδικούς για ΑμεΑ και κατά προτεραιότητα σε οδούς και χώρους που χρησιμοποιούνται για δημόσια κυκλοφορία οχημάτων και πεζών.

ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ Η ΕΚΠΤΩΣΗ ΣΤΑ ΠΛΟΙΑ

Δυστυχώς, με την απελευθέρωση των τιμολογίων κυρίως στις ακτοπλοϊκές γραμμές, καταργήθηκε η έκπτωση που ίσχυε για τα αναπηρικά αυτοκίνητα, που ήταν ένα οικονομικό βοήθημα για εκείνους που πήγαιναν διακοπές με το αυτοκίνητο τους στα νησιά. Μόνο μερικές ακτοπλοϊκές εταιρίες έχουν ακόμα κρατήσει αυτή την προσφορά, αλλά με όρους που τους καθορίζει η καθεμία. Σε άλλες περιπτώσεις είναι ανάλογα με την χρονική περίοδο και άλλες εταιρίες απαιτούν ποσοστό αναπηρίας πάνω από 80% για να υπάρξει έκπτωση. Δυστυχώς η φιλελευθεροποίηση καταργεί και το κράτος πρόνοιας.

ΠΗΓΗ: Περιοδικό «ΚΙΝΗΣΗ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ»